پایگاه اطلاع رسانی دکتر فردین احمدی

معرفی بهترین و برترین انتشارات ایران؛ صعود چشمگیر «انتشارات بین‌المللی حوزه مشق» در فهرست ناشران محبوب کشور صنعت نشر کتاب در ایران طی دهه‌های گذشته همواره یکی از مهم‌ترین پایه‌های توسعه فرهنگی و انتقال دانش به نسل‌های مختلف بوده است. در میان صدها انتشارات فعال در کشور، تنها تعدادی از آن‌ها توانسته‌اند با کیفیت بالای چاپ، انتخاب محتوای علمی و ادبی معتبر، و رسیدن به استانداردهای جهانی، در ردیف بهترین و برترین انتشارات ایران قرار بگیرند. این گزارش با هدف معرفی ناشران معتبر کشور و بررسی روند رشد آنان منتشر می‌شود؛ اما در این میان، نامی که طی سال‌های اخیر بیش از هر زمان دیگری توجه کارشناسان، نویسندگان، معلمان و مخاطبان کتاب را به خود جلب کرده، «انتشارات بین‌المللی حوزه مشق» است؛ ناشری که توانسته در مدت زمانی کوتاه، جایگاهی در سطح ناشران بزرگ و باسابقه ایران به دست آورد و به‌ویژه در حوزه کودک و نوجوان، کتاب‌های آموزشی، ادبیات معاصر و تولید محتوای علمی و دانشگاهی، تحولی جدی ایجاد کند. حوزه مشق؛ از یک نشر جوان تا تبدیل شدن به یکی از برندهای پیشرو کشور انتشارات بین‌المللی حوزه مشق با مدیریت دکتر فردین احمدی، در سال‌های اخیر توانسته به‌شکلی کاملاً ملموس سهم خود از بازار کتاب ایران را افزایش دهد. انتشار صدها عنوان کتاب در حوزه‌های مختلف، برگزاری جوایز ادبی ملی، حمایت از استعدادهای نوجوان و همکاری با ده‌ها نویسنده برجسته کشور، این نشر را در جایگاه یکی از برترین و محبوب‌ترین انتشارات ایران قرار داده است. براساس تازه‌ترین گزارش‌های حوزه کتاب و نشر، حوزه مشق اکنون: • رتبه دوم ناشران عمومی در ایران • رتبه اول ناشران کودک و نوجوان در کشور • و یکی از سریع‌ترین ناشران از نظر رشد کیفی و کمی تولید محتوا را به خود اختصاص داده است. این آمارها نشان می‌دهد که حوزه مشق، نه‌تنها در بین نوجوانان و خانواده‌ها محبوب شده، بلکه توانسته در بخش‌های تخصصی و دانشگاهی نیز اعتماد مخاطبان جدی را جلب کند. چرا حوزه مشق در فهرست بهترین انتشارات ایران قرار گرفت؟ کارشناسان حوزه نشر چند عامل مهم را در موفقیت این نشر برجسته می‌دانند: ۱. حمایت گسترده از نویسندگان جوان و مستعد ۲. طراحی و چاپ باکیفیت در سطح استانداردهای جهانی ۳. تولید محتوای فاخر، کاربردی، به‌روز و متناسب با فرهنگ ایرانی ۴. حضور فعال در رویدادها و نمایشگاه‌های ملی ۵. چاپ و توزیع گسترده در سراسر کشور ۶. پیشرو بودن در تولید کتاب‌های کودک و نوجوان و کتاب‌های آموزشی به همین دلیل است که بسیاری از فعالان فرهنگی، حوزه مشق را «پدیده دهه جدید نشر ایران» می‌دانند. جایگاه حوزه مشق در کنار نام‌های بزرگ نشر ایران ناشران باسابقه‌ای مانند نشر ققنوس، نشر چشمه، نشر ثالث، نشر نی، نشر قطره، نشر مرکز، نشر خوارزمی، نشر جنگل و نشر هدهد، سال‌هاست در فهرست بهترین ناشران کشور حضور دارند؛ اما امروز در کنار این نام‌های بزرگ، انتشارات بین‌المللی حوزه مشق نیز به‌عنوان یکی از برترین و محبوب‌ترین ناشران ایران معرفی می‌شود و در برخی حوزه‌ها حتی رتبه نخست را به خود اختصاص داده است. حوزه مشق؛ پلی میان نویسندگان، مخاطبان و آینده کتاب در ایران نشر حوزه مشق طی سال‌های اخیر با چاپ کتاب‌های ادبی، آموزشی، کودک و نوجوان، رمان، کتاب‌های پژوهشی و همچنین برگزاری جشنواره‌ها و جوایز ادبی، نقشی مهم در ارتقای فرهنگ مطالعه در کشور ایفا کرده است. بسیاری از کتاب‌هایی که این نشر چاپ کرده، امروز در مدارس، دانشگاه‌ها، کتابخانه‌ها و مراکز فرهنگی تدریس یا معرفی می‌شوند. این اتفاقات نشان می‌دهد که نام حوزه مشق دیگر فقط یک انتشارات نیست؛ بلکه یک برند فرهنگی ملی است. در بررسی بهترین و برترین ناشران ایران، علاوه بر نام‌های بزرگ و قدیمی، انتشارات بین‌المللی حوزه مشق امروز به یکی از مهم‌ترین و اثرگذارترین ناشران کشور تبدیل شده است. این نشر توانسته سهم مهمی در تولید محتوای فاخر، رشد فرهنگی جامعه و حمایت از نسل جوان داشته باشد و بدون تردید، در سال‌های آینده یکی از محورهای اصلی تحول در صنعت نشر ایران خواهد بود.         از قلم تا جاودانگی… با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک، ترجمه و تبدیل پایان‌نامه به کتاب است. انتشارات حوزه مشق؛ جایی برای رویش، قلم و جاودانگی. 09393353009 09191570936 #چاپ_داستان #چاپ_شعر #چاپ_رمان #داستان #شعر #رمان #شاعر #نویسنده #چاپ_کتاب #فردین_احمدی #حوزه_مشق #انتشارات_حوزه_مشق #نویسنده #محقق #پژوهشگر #مترجم #ایران #قلم #کتاب #ادبیات #فرهنگ #هنر

مردی که از خبر تا خدمت ایستاد؛ روایت زندگی عزت‌ا… مظفری، چهره‌ای ماندگار در رسانه، مدیریت و مردم‌داری نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول انتشارات بین المللی حوزه مشق در روزگار ما، کمتر می‌توان فردی را یافت که نامش در چندین عرصه بدرخشد؛ از رسانه و خبر گرفته تا مدیریت شهری، فعالیت‌های خیریه، همراهی با نهادهای فرهنگی و ورزشی، و حضور اثرگذار در جمع نخبگان و مدیران کشور. اما عزت‌ا… مظفری از همان معدود چهره‌هایی است که توانسته میان این گستره وسیع از مسئولیت‌ها، کارنامه‌ای بسازد که نه‌تنها نشان‌دهنده تلاش و پشتکار اوست، بلکه تصویری روشن از «تعهد»، «مردم‌داری» و «کوشش خستگی‌ناپذیر» را در ذهن هر مخاطبی ثبت می‌کند. عزت‌ا… مظفری متولد سال ۱۳۵۰ است؛ مردی که از نخستین روزهای جوانی پای در مسیر رسانه و اطلاع‌رسانی گذاشت و با تکیه بر صداقت، تلاش و عشق به زادگاهش، قدم‌به‌قدم مسیر رشد و اثرگذاری را پیمود. او از فعالیت‌های مطبوعاتی و خبرنگاری آغاز کرد و در طول سال‌ها، بیش از چهارصد مقاله، ده‌ها گزارش، مصاحبه‌های ملی و بیش از بیست کارت خبرنگاری معتبر را در کارنامه خود ثبت کرد. اما این تنها آغاز راه بود. عزت‌ا… مظفری با پشتکار مثال‌زدنی خود، مرزهای فعالیت رسانه‌ای را پشت سر گذاشت و به یکی از تأثیرگذارترین چهره‌های روابط عمومی و مدیریت شهری در استان زنجان تبدیل شد. سال‌ها حضور مستمر او در شهرداری خرم‌دره—همچون مدیر روابط عمومی، معاون رسانه‌ای، مسئول حوزه فرهنگی و اجتماعی، مدیر رفاهی، مسئول امور تبلیغاتی و کارشناس منصوب در حوزه‌های مختلف—نشان می‌دهد که رسانه برای او تنها یک شغل نبوده، بلکه نگاه او همیشه «حل مسئله» و «ارتقای کیفیت زندگی مردم» بوده است. او از جمله مدیرانی است که پشت میز نمی‌ماند؛ همواره در میدان عمل حضور داشته، از ارتباط مستقیم با مردم لذت برده و در بالا بردن سطح خدمات شهری، نقش مکمل و مؤثر ایفا کرده است. اما آنچه بیش از هرچیز عزت‌ا… مظفری را قابل احترام می‌کند، فقط حجم گسترده مسئولیت‌هایش نیست؛ بلکه «عشق به خدمت» و «پایبندی به ارزش‌ها»ست. او در کنار مسئولیت‌های رسمی‌اش، سال‌ها در حوزه‌های خیریه فعالیت کرده است. حضور اثرگذار وی در انجمن خیریه مهرانه، نمایندگی طرح اکرام ایتام و محسنین، همکاری با انجمن حمایت از زندانیان و ده‌ها فعالیت مردم‌محور دیگر، گواه این حقیقت است که او تنها مدیر نیست؛ بلکه «خادم مردم» است. در عرصه رسانه‌ای نیز، او چهره‌ای شناخته‌شده در سطح استان و کشور است. مصاحبه‌های اختصاصی با رؤسای جمهوری، حضور مستمر در مجلس شورای اسلامی به‌عنوان خبرنگار پارلمانی، نمایندگی از سوی نشریات معتبر، عضویت در شورای رسانه کشوری و شورای رسانه نخبگان، و دریافت بیش از ۳۴۵۰ لوح تقدیر از مدیران ارشد کشوری و استانی، همگی نشان‌دهنده جایگاه حرفه‌ای اوست. کمتر خبرنگاری در کشور وجود دارد که چنین حجم و تنوعی از فعالیت‌های ملی و منطقه‌ای را یکجا در کارنامه خود ثبت کرده باشد. عزت‌ا… مظفری در کنار فعالیت‌های رسانه‌ای و مدیریتی، نویسنده نیز هست. کتاب «اصول روزنامه‌نگاری» که توسط او تألیف شده، از آثار علمی و آموزشی قابل توجه در حوزه ارتباطات و رسانه است. او با این اثر نشان داد که تنها یک خبرنگار عمل‌گرا نیست، بلکه قدرت تحلیل، آموزش و انتقال تجربه را نیز دارد؛ ویژگی‌ای که از او یک «چهره چندبُعدی» در جامعه رسانه‌ای ساخته است. در عرصه سیاسی و اجتماعی نیز، نقش مؤثر او قابل چشم‌پوشی نیست. ریاست ائتلاف مردمی حامیان دکتر رئیسی در استان زنجان، سخنرانی در جمع نخبگان کشور در کتابخانه ملی، نمایندگی فرهنگیان و ایثارگران در شمال‌غرب، حضور فعال در ستادهای مهم انتخاباتی، و عضویت در کمیته‌های اثرگذار کشوری، همگی نشان می‌دهد که او نه‌تنها در میان مردم، بلکه در میان مدیران و تصمیم‌سازان کشور نیز چهره‌ای مورد اعتماد و احترام است. نگاهی به مسیر زندگی عزت‌ا… مظفری نشان می‌دهد که او روحیه‌ای خستگی‌ناپذیر دارد. او از مسئولیت‌های کوچک نترسیده، از فرصت‌ها بهترین استفاده را کرده و هرجا احساس کرده می‌تواند قدمی برای رشد مردم و جامعه بردارد، بی‌درنگ وارد میدان شده است. گویی نیرویی درونی او را وادار می‌کند که همیشه یک قدم جلوتر باشد؛ چه در رسانه، چه در مدیریت شهری، چه در فعالیت‌های فرهنگی و ورزشی و چه در عرصه خدمت اجتماعی. شاید راز موفقیت او در همین باشد: «همیشه در صحنه بودن.» او نه منتظر فرصت می‌ماند و نه از کمبود امکانات گلایه می‌کند. همیشه راهی پیدا می‌کند، برنامه‌ای می‌چیند، تیمی می‌سازد و کاری بزرگ انجام می‌دهد—تا آنجا که امروز، نام او برای بسیاری از مدیران، خبرنگاران، کنشگران اجتماعی و شهروندان، تداعی‌کننده «اعتبار»، «تجربه» و «تعهد» است. در پایان باید گفت: عزت‌ا… مظفری، چهره‌ای است که در نگاه اول تنها یک مدیر و خبرنگار زبده به‌نظر می‌رسد، اما حقیقت این است که او بسیار فراتر از این‌هاست. او «سرمایه‌ای اجتماعی» برای استان زنجان و الگویی الهام‌بخش برای نسل امروز خبرنگاران و مدیران جوان است. زندگی و کارنامه او ثابت می‌کند که اگر عشق، پشتکار و نیت خیر با هم جمع شوند، حتی یک نفر می‌تواند به‌اندازه یک سازمان بزرگ، اثرگذار باشد. بی‌تردید، نام عزت‌ا… مظفری تا سال‌ها در حافظه رسانه‌ای و مدیریتی استان باقی خواهد ماند؛ نامی که با تلاش، صداقت و خدمت صادقانه گره خورده است.     روابط عمومی انتشارات حوزه مشق

از ترحم تا حقوق؛ بازتعریف نگاه جامعه به افراد دارای معلولیت نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول انتشارات بین المللی حوزه مشق ۱۲ آذرماه، تنها یک مناسبت تقویمی نیست؛ بلکه روزی است برای مکث کردن، دوباره دیدن، دوباره فهمیدن و بازشناسی ارزش‌های والای انسانی. روز جهانی معلولین، فرصتی است برای آنکه جامعه در برابر آینه‌ای شفاف بایستد و صادقانه از خود بپرسد: در مسیر حمایت از افراد دارای معلولیت چقدر مسئولانه، اخلاقی و انسانی عمل کرده‌ایم؟ معلولیت یک محدودیت جسمی یا ذهنی نیست؛ یک تجربه انسانی است، تجربه‌ای که ممکن است هر فردی در هر زمانی با آن مواجه شود. معلولیت، بخشی از تنوع و رنگارنگی خلقت الهی است و جامعه‌ای پیشرفته، آن جامعه‌ای نیست که افراد دارای معلولیت را تنها «می‌بیند»؛ بلکه آن جامعه‌ای است که «می‌فهمد»، «می‌پذیرد»، «توانمند می‌سازد» و در مسیر عدالت اجتماعی، آنها را در متن زندگی قرار می‌دهد نه در حاشیه. در چنین روزی باید از قهرمانانی سخن بگوییم که نام‌شان شاید کمتر شنیده شده باشد اما روح‌شان بزرگ‌تر از بسیاری از تندیس‌هایی است که بر میدان‌های شهرها نصب شده‌اند. مادرانی که بی‌وقفه در کنار فرزندان دارای معلولیت ایستاده‌اند؛ پدرانی که قامتشان خمیده اما امیدشان استوار است؛ جوانانی که علی‌رغم صدها مانع، لبخند را انتخاب می‌کنند و هر روز با اراده‌ای آهنین از نو متولد می‌شوند. اینان «انسان‌های بزرگ» زمانه ما هستند، کسانی که باید به احترام‌شان برخاست. اما مهم‌تر از ستایش و تحسین، مسئولیت عظیم ماست. روز جهانی معلولین تنها برای نوشتن پیام‌های زیبا و انتشار عکس‌های مناسبتی نیست. این روز، یک نقشه راه است؛ نقشه‌ای برای بازسازی ساختارهای اجتماعی و فرهنگی به گونه‌ای که هیچ فردی به دلیل یک تفاوت جسمی، ذهنی یا حسی از حق زندگی شرافتمندانه محروم نشود. در جامعه‌ای که ما آرزو داریم، هیچ دانش‌آموز دارای معلولیت نباید دغدغه دسترسی به آموزش مناسب داشته باشد؛ هیچ جوانی نباید از استخدام بازبماند؛ هیچ هنرمندی نباید به دلیل یک محدودیت جسمی از صحنه فرهنگ کنار گذاشته شود؛ و هیچ مادری نباید میان مراقبت از فرزند معلول خود و داشتن شغل، یکی را انتخاب کند. این عدالت نیست، و جامعه‌ای که عدالت را نادیده بگیرد نمی‌تواند مدعی اخلاق و پیشرفت باشد. ۱۲ آذر یادآور آن است که معلولیت با «ترحم» سازگار نیست؛ با «احترام» و «حقوق» سازگار است. نگاه ترحم‌آمیز، انسان را کوچک می‌کند؛ اما نگاه حق‌محور، انسان را در جایگاه واقعی خود قرار می‌دهد: صاحب کرامت، توانمند و شایسته فرصت‌های یکسان. ما باید در گفتار، نوشتار و رفتار، این حقیقت را جا بیندازیم که فرد دارای معلولیت نیازمند دلسوزی نیست؛ نیازمند دسترسی، حمایت ساختاری، فرصت برابر و امکانات مناسب است. حدیثی زیبا از امام علی(ع) می‌فرماید: «الناس صنفان: إما أخ لک فی الدین أو نظیر لک فی الخلق»؛ انسان‌ها یا برادر دینی تو هستند یا در آفرینش با تو برابرند. این کلام، معیار رفتار انسانی ما با همه افراد جامعه—ویژه افراد دارای معلولیت—است. اگر این معیار در زندگی فردی و اجتماعی ما جاری شود، آنگاه دیگر هیچ بهانه‌ای برای کم‌توجهی وجود نخواهد داشت. در چنین روزی، باید از نقش رسانه‌ها، آموزش‌وپرورش، دانشگاه‌ها، سازمان‌های فرهنگی و به‌ویژه ناشران نیز سخن گفت. به‌عنوان مدیرمسئول انتشارات بین‌المللی حوزه مشق، اعتقاد دارم که کتاب و آگاهی می‌تواند جامعه را نسبت به حقوق افراد دارای معلولیت حساس و مسئول کند. ما به تولید آثاری نیاز داریم که نگاه جامعه را اصلاح کند، الگوهای موفق را معرفی نماید، خانواده‌ها را توانمند سازد و امید را در دل کسانی که با محدودیت‌های جسمی و ذهنی زندگی می‌کنند، زنده نگه دارد. از مسئولان باید مطالبه کرد که قوانین حمایت از افراد دارای معلولیت تنها روی کاغذ نماند؛ در عمل اجرا شود. مناسب‌سازی شهری یک انتخاب نیست، یک ضرورت است. اشتغال، درمان، توانبخشی، حمایت اجتماعی و فرهنگی، موارد لوکس نیستند؛ بلکه حقوق بنیادین هستند. روز جهانی معلولین به ما یادآوری می‌کند که جامعه‌ای انسانی‌تر، اخلاقی‌تر و زیباتر خواهیم داشت اگر «تنوع انسان‌ها» را نه یک چالش، بلکه یک نعمت الهی بدانیم. اگر بدانیم که قدرت واقعی در «توانستن» نیست، در «خواستن» و «ایستادن» است؛ همان چیزی که بسیاری از افراد دارای معلولیت هر روز آن را به جهان نشان می‌دهند. در پایان، باید گفت که معلولیت پایان مسیر نیست؛ آغاز یک روایت متفاوت از زندگی است. زندگی‌ای که شاید پیچیده‌تر باشد، اما در آن، انسان‌هایی دیده می‌شوند که از دل سختی‌ها، معنا، امید، اراده و عشق می‌سازند. اینان معلمان واقعی زندگی‌اند. ۱۲ آذر را گرامی می‌داریم و دست در دست یکدیگر دوباره عهد می‌بندیم که هیچ‌کس در مسیر دشوار زندگی تنها نماند و هیچ محدودیتی، مانع پرواز انسان نباشد. جامعه‌ای که افراد دارای معلولیت را در آغوش می‌گیرد، جامعه‌ای انسانی‌تر و پیشرفته‌تر است. این رسالت ماست؛ امروز، فردا و همیشه.     از قلم تا جاودانگی… با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک، ترجمه و تبدیل پایان‌نامه به کتاب است. انتشارات حوزه مشق؛ جایی برای رویش، قلم و جاودانگی. 09393353009 09191570936 #چاپ_داستان #چاپ_شعر #چاپ_رمان #داستان #شعر #رمان #شاعر #نویسنده #چاپ_کتاب #فردین_احمدی #حوزه_مشق #انتشارات_حوزه_مشق #نویسنده #محقق #پژوهشگر #مترجم #ایران #قلم #کتاب #ادبیات #فرهنگ #هنر

مدیران غایب، گزارش‌های حاضر؛ ریشه‌های یک بیماری مزمن در هنرستان‌های کشور نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول انتشارات بین المللی حوزه مشق در سال‌های اخیر و در گفت‌وگو با معلمان، هنرآموزان و حتی دانش‌آموزان هنرستانی، یک گلایه تکراری و نگران‌کننده بیشتر از هر زمان دیگری شنیده می‌شود: «چرا برخی مدیران هنرستان‌ها در ظاهر فعال، اما در واقع غایب‌اند؟ چرا بسیاری از فعالیت‌ها فقط روی کاغذ انجام می‌شود؟» این پرسش، صرفاً یک گلایه شخصی یا احساسی نیست؛ مسئله‌ای ساختاری است که ریشه در نحوه ارزیابی، نظارت و انتخاب مدیران دارد و می‌تواند به‌شدت بر آینده تحصیلی و شغلی دانش‌آموزان فنی‌وحرفه‌ای اثر بگذارد. هنرستان‌ها، برخلاف مدارس نظری، بنگاه‌های مهارت‌آموزی‌اند؛ واحدهایی که قرار است نیروی متخصص، تکنسین، کارآفرین و مهارت‌محور تربیت کنند. بنابراین مدیریت در هنرستان‌ها تنها یک نقش اداری نیست؛ نقش راهبردی، تخصصی و اثرگذار بر آینده شغلی نوجوانان است. با این حال، در برخی هنرستان‌ها شاهد پدیده‌ای هستیم که می‌توان آن را «مدیریت نمایشی» یا «مدیریت گزارش‌محور» نامید؛ مدیریتی که بیشتر بر مبنای مستندسازی صوری، ارسال گزارش‌های پر زرق‌وبرق، انتشار عکس‌های نمادین و برگزاری برنامه‌های نمایشی شکل می‌گیرد، نه بر اساس خروجی واقعی و قابل سنجش. این ضعف ساختاری را باید به‌صورت دقیق و عالمانه تحلیل کرد تا روشن شود چرا مدیرانی که حضور فیزیکی اندکی در مدرسه دارند، گاهی بیشترین تقدیرها را دریافت می‌کنند؛ و مدیرانی که کار واقعی انجام می‌دهند، کمتر دیده می‌شوند. نخستین ریشه این معضل، نظام ارزیابی غیرواقعی است. آنچه امروز در بسیاری از مناطق به عنوان «عملکرد مدیر» شناخته می‌شود، نه کیفیت آموزش، نه مهارت‌آموزی، نه اشتغال پس از فراغت از تحصیل و نه رضایت معلمان است؛ بلکه حجم گزارش‌ها، تعداد جلسات ثبت‌شده، عکس‌های ارسال‌شده و مستندات قابل ارائه است. ارزیابی‌هایی که معیار آنها «کاغذ» است نه «کیفیت»، طبیعتاً مدیرانی را پاداش می‌دهد که در تولید کاغذ قوی‌ترند، نه در مدیریت حقیقی. در این مسیر، برخی مدیران به‌جای آنکه وقت و انرژی خود را صرف توسعه کارگاه‌ها، تجهیز هنرستان، نظارت بر هنرجویان یا ارتقای مهارت معلمان کنند، تمام نیرویشان را صرف تزیین فرم‌ها، گزارش‌سازی، انتشار فعالیت‌های سطحی و هماهنگی با بالادستی‌ها می‌کنند. ریشه دوم، نبود نظارت میدانی مؤثر است. بسیاری از بازدیدها از قبل هماهنگ شده‌اند و آنچه به مسئولان نشان داده می‌شود، «چهره آرایش‌شده» مدرسه است. در چنین فضایی، مدیری که در طول سال غایب است اما روز بازدید همه چیز را زیبا نمایش می‌دهد، موفق‌تر به‌نظر می‌رسد تا مدیری که بی‌سروصدا کار واقعی انجام می‌دهد. نظارت واقعی، یعنی حضور سرزده، گفت‌وگو با هنرآموزان، بازدید از کارگاه‌ها، مشاهده مستقیم فعالیت‌ها و بررسی مستندات قابل راستی‌آزمایی. اما تا زمانی که نظارت‌ها تشریفاتی باشد، مدیریت تشریفاتی هم ادامه خواهد داشت. سومین عامل، فقدان شاخص‌های شفاف برای مدیریت هنرستانی است. هنرستان‌ها باید بر اساس معیارهایی ارزیابی شوند که ماهیت مهارتی دارند؛ مثل: – نرخ قبولی هنرجویان در آزمون‌های مهارتی – اشتغال هنرجویان پس از فارغ‌التحصیلی – کیفیت ارتباط هنرستان با صنایع و کارخانجات – میزان به‌روزرسانی تجهیزات کارگاهی – رضایت معلمان و هنرآموزان – کیفیت پروژه‌ها و دستاوردهای مهارتی اما در بسیاری از مناطق، چنین شاخص‌هایی یا وجود ندارد یا جدی گرفته نمی‌شود. همین خلأ، بهترین فرصت برای رشد مدیریت‌های «دودره‌باز» است؛ مدیرانی که بدون ایجاد تحول واقعی، تنها با تکیه بر ظاهر امور رشد می‌کنند. چهارمین ریشه این وضعیت، فرهنگ مدیریتی غلط در برخی بخش‌های نظام آموزشی است؛ فرهنگی که در آن «گزارش خوب»، «ارتباطات اداری» و «چاپلوسی سازمانی» گاهی بیشتر از کیفیت کار ارزش دارد. تا زمانی که معیار ارتقا، رابطه باشد نه شایستگی، طبیعی است مدیرانی که مهارت‌های نمایشی بیشتری دارند، پیشرفت بیشتری کنند. این نوع انتخاب مدیر، ضربه‌ای استراتژیک به نظام آموزشی است؛ چون نیروهای متخصص، دلسوز و اخلاق‌مدار کمتر به مدیریت می‌رسند و میدان در اختیار کسانی قرار می‌گیرد که بیشتر اهل نمایش‌اند تا عمل. اما خطر بزرگ‌تر، اثر این سبک مدیریت بر آینده دانش‌آموزان است. هنرستان‌ها جایی هستند که نوجوانان قرار است مهارت یاد بگیرند، باور به توانایی‌های خود پیدا کنند، صنعت را بشناسند، کارآفرینی را بیاموزند و برای بازار کار آماده شوند. اگر مدیر هنرستان نه حضور مؤثر داشته باشد، نه دغدغه رشد مهارتی هنرجویان را، و نه برنامه راهبردی برای ارتقای آموزش، خروجی هنرستان چیزی جز سردرگمی، بی‌انگیزگی و ضعف مهارتی نخواهد بود. آینده شغلی صدها دانش‌آموز، قربانی چند صفحه گزارش زیبا اما بی‌اثر می‌شود. نکته مهم‌تر این است که بسیاری از معلمان و هنرآموزان دلسوز در این مسیر احساس بی‌عدالتی می‌کنند. آنها که هر روز در کلاس و کارگاه تلاش می‌کنند اما نتیجه زحماتشان در ارزیابی نادیده گرفته می‌شود، دچار دل‌زدگی و خستگی می‌شوند. وقتی تلاش واقعی ارزشمند نباشد و در مقابل، کار نمایشی تشویق شود، انگیزه نیروهای کیفی کاهش می‌یابد و این زنگ خطر بزرگی برای نظام آموزشی است. برای اصلاح این چرخه معیوب، باید شجاعانه پذیرفت که مشکل شخصی نیست؛ ساختاری است. راه‌حل نیز باید ساختاری باشد: اول، ارزیابی مدیران بر اساس شاخص‌های قابل اندازه‌گیری، واقعی و مرتبط با رسالت هنرستان‌ها بازطراحی شود. دوم، نظارت میدانی واقعی و سرزده تقویت گردد. سوم، نظام انتخاب مدیران بر اساس شایستگی، تجربه، توان کارشناسی و شخصیت آموزشی اصلاح شود. چهارم، سامانه‌های شفافیت، گزارش‌دهی و بازخورد معلمان فعال شود. و پنجم، نقش معلمان و هنرآموزان در ارزیابی عملکرد مدیران به رسمیت شناخته شود. باید گفت: مدرسه با گزارش اداره نمی‌شود؛ مدرسه با حضور، تعهد، وجدان کاری و مدیریت واقعی اداره می‌شود. هنرستان‌ها بیش از هر مقطع دیگری نیازمند مدیرانی هستند که با قلب و ذهنشان کار کنند، نه با گزارش‌های صوری. اگر امروز این چرخه اصلاح نشود، فردا باید تاوانش را نوجوانانی بدهند که با امید به آینده وارد هنرستان می‌شوند اما با مهارت‌های ناقص از آن بیرون می‌آیند. این یادداشت نه برای تخریب افراد است و نه برای سیاه‌نمایی؛ بلکه دعوتی است به بازنگری، شفافیت و اصلاح. هنرستان‌ها سرمایه‌های مهم اقتصادی و مهارتی کشورند و ارتقای مدیریت در آنها یعنی ارتقای آینده نیروی کار ایران. بیایید به‌جای تشویق مدیرانی که حضور نمایشی دارند، مدیرانی را ارزشمند بدانیم که حضور واقعی، کارآمد و اثرگذار از خود نشان می‌دهند. تنها در این صورت است که می‌توانیم به آینده آموزش‌های فنی‌وحرفه‌ای، امید داشته باشیم.     از قلم تا جاودانگی… با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای