معرفی کتاب اعجاز بیان

کتاب اعجاز بیان نوشته‌ی فردین احمدی، به بیان توانمندی و مهارت‌های سخنوری و داشتن اعتماد به نفس در سخنرانی پرداخته است.

تفاوت مهمی که کتاب اعجاز بیان با سایر کتاب‌های پرفروش و انگیزشی در کشورمان دارد، این‌ است که بسیاری از این نوشته‌ها به فرهنگ ما دور است و دارای نکاتی برخلاف اعتقادات ما می‌باشد چرا که نویسنده کتاب از جوامع برون دینی است. کتاب اعجاز بیان با توجه به فرهنگ و رسوم و اعتقادات و شناخت کافی نویسنده نسبت به مخاطبین خود نگاشته شده است.

در این اثر، نوشته‌های کتاب مزین به آیات و روایات گوهربار است که کاملا مرتبط با بخش‌های مختلف نوشتار نویسنده می‌باشد و از این بابت بار معنوی کار بسیار بالا رفته و مطمئنیم نکات و راهکارهایی که آورده شده است بسیار کاربردی بوده و قطعا زودگذر و موقتی نبوده بلکه مدام خواهد بود. همچنین این کتاب به زبانی عامیانه و رسا نوشته شده است و درک آن برای مخاطب بسیار آسان است.

نویسنده در ابتدا بیان می‌کند که، مهم‌ترین رموز موفقیت و پیشرفت، تلاش و عشق و توکل به خداوند است و کتاب خود را راه‌گشایی برای تمام کسانی می‌داند که در پی کسب موفقیت و اثبات توانمندی‌های خود به دیگران هستند. ایشان خودباوری، عدم ترس از شکست و توکل به خدا را از مهم‌ترین عوامل موفقیت و کسب مهارت می‌داند و معتقد است هر انسانی با تلاش و خودباوری به جایگاهی که می‌خواهد می‌تواند دست یابد.

فردین احمدی بیان می‌کند که: در این کتاب می‌خواهم بگویم خودت را باور داشته باش، خدایی که خالق توست، جایگاهی بس والا برایت در نظر گرفته، جایگاهی که به آن خواهی رسید، اگر به او توکل نمایی، اگر خودت را باور کنی، اگر ترس را کنار بگذاری و اگر بعد از هر شکست دوباره برخیزی. منتظر نباش جایگاهی برایت بسازند، جایگاهت آماده است فقط باید آن را پیدا کنی. منتظر نباش معجزه‌ای رخ دهد، خودت معجزه‌ی زندگیت باش.

در کتاب پیش رو سعی شده بهترین و مهم‌ترین عواملی که در زندگی یک فرد موثر است بیان شود و بهترین و جذاب‌ترین عناوین که حاوی نکات زیبای روانشناسی و مباحث کاربردی و منطقی استفاده شده است.  در بخشی از کتاب اعجاز بیان می‌خوانیم:  یک کلید برای آغاز یک مواجهه‌ی دو طرفه، خوش‌رویی هست که تأثیر مهمی در برقراری یک ارتباط و گفتگوی مطلوب داره، وقتی دو نفر در برابر هم قرار می‌گیرند و یا هنگامی که یک نفر در برابر جمعی به ایراد خطابه و سخنرانی می‌پردازه قبل از هر سخن و هر عمل، صورتش با آن‌ها روبرو میشه و خوشرویی هست که میتونه محبت و علاقه رو ایجاد کنه.

خوش‌رویی هم به نگاه مربوطه و هم به لبخند، هم در گفتار نمایان میشه و هم در گفتار. اگر در برابر دیگران چهره‌ی باز و بشاش داشته باشید کلید محبت رو به اون‌ها دادید ولی اگر اخمو، عبوس، خشک و غیر منعطف باشید، دریچه‌ی ارتباط و صمیمیت رو بستید…  برخورد بادیگران با روی گشاده و خوش اون‌ها رو آماده میکنه تا دل به دوستی و گوش به کلام شما بسپارند و علاوه بر این به اونها جرأت میده تا بدون هیچ هراسی به شما اجازه‌ی ورود و آشنایی بدهند.

خوش‌رویی سیره‌ی پیامبره چون ایشون همیشه گشاده‌رو و خنده رو بودند و هیچوقت مقابل مردم اخم نمی‌کردند و عصبانی نمی‌شدند. همین برخوردهای خوب بود که باعث شد خیلی از مشرکان جذب کلام هدایتگر ایشون بشن و در حلقه‌ی یاران واقعی حضرت دربیان.

خوش‌رویی ایشون باعث می‌شد، همه دوستشون داشته باشن و به حرف‌هاشون توجه کنند و مهرشون رو به دل بگیرن.